Pech camper in Frankrijk, ik thuis.

Wat een mooie reis langs een aantal van de “100 mooiste dorpen van Frankrijk” had moeten worden eindigde op maandag 27 juni met problemen. We stonden in Baume les Dames op een camperplaats waar ik 20 jaar geleden met mijn man had gestaan. “s Nachts een gigantisch noodweer met flinke hagel , hoosbuien en hevig onweer. Dan voel je toch niet zo lekker alleen in de camper.

’s Morgens weer rustig weer, we gingen richting het mooie Lods maar kwamen niet ver. De eerste helling ging het al mis, de motor kreeg plotseling vermogen verlies en met moeite kwam ik met 40 km per uur onder luid getoeter van de andere weggebruikers boven. Gelukkig zag ik meteen een goede en veilige plek waar we alle drie de campers konden parkeren. SOS gebeld en na lang wachten kwam er een berging auto, niks aan de hand zei de chauffeur/monteur. Achter de oplegger aan naar de garage. Daar bleek dat mijn koelvloeistof onder niveau was en dan krijg je vragen als: mevrouw bent u wel thuis voor onderhoud naar een garage geweest, mevrouw bent u niet vergeten om vloeistof bij te vullen? Nee dus. Camper op de brug en op zoek naar lekkage niets kunnen vinden maar over het verlies aan vermogen werd niet gepraat. Vloeistof tot maximum aangevuld en maar weer terug naar de cp van Baume. Volgende dag weer verder. Motor stokte weer bij de helling maar verder ging de 50 km richting Lods goed, ook geen hellingen meer. Op de camping in Lods meteen niveau gecontroleerd, Kats leeg! Weer SOS gebeld. Weer oplegger. Deze monteur beweerde dat er luchtbellen in waren gekomen tijdens het bijvullen. Slangen door geblazen, bijgevuld en het moest weer goed zijn. De volgende dag voor het gaan rijden weer gecontroleerd, bleek in de nacht het halve reservoir weer leeg gelopen tijdens stilstand. Voor mij was de maat vol. SOS gebeld en repatriëring werd in gang gezet. Geslapen in zo’n typisch Frans hotelletje, Half negen een taxi naar Dijon, daar een leenauto, overnacht in Trier en zaterdag thuis. Heel jammer ook voor mijn reisgenoten Trudy en Annie. Zij hadden ook geen zin meer om verder te gaan.

Over marianne

72 jaar. Ging graag samen met mijn man met de camper op stap. Vind het leuk om te fotograferen tijdens die reizen. Ben graag buiten voor nordiccen en fietsen. Ik lees en bridge graag. Daarnaast zit ik heel wat uurtjes achter de computer. vanaf mei 2020 ga ik helaas, ivm overlijden van mijn man, alleen op stap of met solo groepsreizen.
Dit bericht werd geplaatst in 2022 Frankrijk-pech. Bookmark de permalink .

Een reactie op Pech camper in Frankrijk, ik thuis.

  1. Lies van Klinken zegt:

    Wat sneu voor jou dat jeje reis op deze manier zo moest afbreken heel sneu voor jou.hoop dat de camper nu eindelijk goed gemaakt wordt.Groetjes Lies

Reacties zijn gesloten.