marianne's reisverhalen

Bijna was het helemaal niet door gegaan ons tripje naar Mecklenburg Vorpommern. Een behoorlijk geblesseerde echtgenoot gooide roet in het eten. Hard fietsen en vallen en ja, dan kan je nauwelijks meer lopen door een geblesseerd been. Maar we zijn toch gegaan omdat we er wel veel zin in hadden. Natuurlijk is het wel te doen die 400 km naar Radegast maar we deden het liever in 2 etappes en hebben overnacht in Zeven even voorbij Bremen.
De volgende dag naar Vorbeck bij Schwerin waar we met elkaar hadden afgesproken om te golfen bij de Kranichplatz een 9 holes golfbaan naast een prachtige 18 holes baan; Winston Golf. De parkeerplaaats lag heel gunstig en terwijl wij golfden kon Gradus lekker zijn gang gaan bij de camper. Daarna naar Radegast naar het  bedrijf van Gerrie en Willem op wiens uitnodiging wij waren. Toch maar gebruik gemaakt van hun gastvrijheid en de logeerkamer genomen. Voor Gradus veel prettiger.
De volgende dag een bezoek gebracht aan Rostock, een klein centrum voor een grote stad.

raadhuis van Rostock

de mooie gevel van de bibliotheek

muziekkant met een Jan Klaassen. Hij was wel even bezig voor de boel geinstalleerd was.

Verder nog naar Warnemunden geweest. Een drukke badplaats aan de Oostzee Kust.

Donderdag stond weer in het teken van golfen. Dit keer op een baan aan zee:

Golfclub Hohen Wieschendorf. Mooie doorkijken naar zee. En we hadden schitterend weer.

‘s Avonds werden we door Bert getracteerd op eigen gemaakte pizza’s gebakken in de steenoven en lekker buiten op het terras eten.

Zaterdag morgen naar Heiligendamm. De oudste Duitste badplaats. Een mooi strand met een geweldig luxe Kur Hotel: het Kempinski Hotel.

De overige villa’s die hier staan en nog niet gerestaureerd zijn staan in schril contrast met dit luxe gebouw waarvan gezegd wordt dat de restauratie en inrichting 1 miljoen per kamer kostte.

Gek trouwens dat de andere panden nog niet zijn opgeknapt.

En natuurlijk op het strand de vertrouwde Duitse Noordkust strandstoelen.

Na samen nog een kop koffie te hebben gedronken scheidden onze wegen. Wij wilden nog naar het eiland Rugen maar brachten eerst een bezoek aan de Munster van Bad Doberan.

Een prachtig gebouw in “Rode baksteen Gothiek”. De kleuren binnen waren opvallend.

En mooie gebrandschilderde ramen.

Daarna richting kust en al snel kwamen we in een enorme file terecht. We realiseerden ons al snel dat dit niet leuk zou gaan worden, we besloten om te keren en richting huis te gaan. Rugen komt later wel weer een keer. Ook leuk om met de kraanvogeltrek heen te gaan.

Naar Neukloster gereden voor de camperplaats maar dat was een grote desilussie. Een boel herrie, een braderie op de inrit en camperplaats vol. Net kermis daar. Mag dan een Topplatz zijn maar dit hoeven wij niet. Door naar Bobitz waar we op een eenvoudige camperplaats op een weide prima konden overnachten en uitrusten voor de rit naar huis de volgende dag.

Naar nu blijkt is er toch sprake van een gebroken enkel en is er na 11 dagen gips om de enkel gekomen. Dat wordt volledige rust voorlopig.

Verslag van een CCN (Camper Club Nederland) evenement.

Donderdag 10 juli. De camper staat klaar, nog even langs de supermarkt en we kunnen op pad. Op ons gemak via mooie weggetjes door Friesland en met stromende regen over de afsluitdijk. Dat beloofd wat voor de komende dagen. Wij zijn lid van de NKC, zijn nog nooit naar een evenement geweest en gaan nu te gast bij een CCN evenement!
In de namiddag rijden we de parkeerplaats van Willemsoord op en zijn aangenaam verrast door deze leuke locatie. We worden vriendelijk ontvangen door Guus en …? en ik krijg zelfs een compliment dat ik de camper netjes heb neer gezet. Werkt altijd zo’n opmerking. Voor mij kan de dag al niet meer stuk. Ook leuk dat de heren folders voor ons hebben. Het weer in den Helder is heel wat beter en we kunnen lekker de stoeltjes buiten zetten. Kunnen we meteen kennis maken met onze buurtjes. Als we om half acht bij elkaar gaan zitten voor de koffieklets is het nog heerlijk weer. Guus geeft ons informatie over het programma van de Marinedagen en de koffie smaakt goed vanavond.
Vrijdag 11 juli. Om half tien staan we op de ons beloofde shuttle bus te wachten. Maar alles wat er kwam: wel regen maar geen shuttle. We waren gewoon nog te vroeg bleek achteraf. Wij kozen voor de fiets en waren binnen tien minuten op het haventerrein. Fietsen gestald en daarna liepen we als eerste tegen een promotiestand van het AGF aan. Een campagne gefinancierd met steun van de Europese Gemeenschap. Hoe dan ook de smoothie smaakte prima! De kaartjes voor het bezoek aan de duikboot waren al vergeven.

Dan maar eerst een rondvaart met de sleepboot door de haven. Het werd ons meteen al duidelijk dat we nooit in staat zouden zijn om alles te bekijken, zelfs niet in drie dagen. De rondvaart was leuk. Tussen pier 21 en 22 was de demonstratie al bezig en “horen” verging je. De mitrailleursschoten maakten een oorverdovend lawaai. Wat een naast mijn staande 15 jarige jongen de opmerking ontlokte “fucking vet!!!”. 
Nu eerst maar eens een schip bekijken. We kozen voor de RFA Lymebay, een Engels Schip. Via een voor mij (hoogtevrees) doodenge trap bereiken we het achterdek.

Vanaf dat punt kan je nog eens vijf trappen op en, heel galant van de Engelsen, na iedere trap stond er een tuinbank. Ik ben de trappen helemaal niet opgegaan en heb op mijn gemak de menigte beneden staan te bekijken terwijl ik wachtte tot mijn man weer terug was. Ook een leuke bezigheid. Vervolgens zijn we het terrein opgelopen waar vooral de kinderen aan hun trekken kwamen. Er was van alles te doen. Tokkelen, metaal zoeken met een detector, een helicopter bekijken en nog veel meer.

Inmiddels was het al weer een uur en zijn we lekker “naar huis” gegaan om daar een boterham te eten en even uit de drukte te zijn. Ideaal de camper zo dicht bij, wij ervaren het als pure luxe. ’s Middags zijn we nog terug gegaan en hebben de USS Elrod bekeken. De Amerikanen waren goed voorbereid op de bezoekers. Per groepje ging je de diverse punten af en steeds mondelinge uitleg en vragen: stel ze maar. Ik kan niet anders zeggen dan dat deze beleefde gastheren toch prettig overkomen. Hebben ze allemaal een mediatraining gehad?

De brandweercommandant vertelde dat er 4 brandweerlieden aan boord zijn die dagelijks bezig zijn met training geven aan alle opvarenden. Echt iedereen moet weten hoe te handelen bij een brand.
Hij is zelf verantwoordelijk voor het redden van de helicopterpiloot. Zijn pak is niet alleen vuurwerend maar ook sterk reflecterend , zijn gouden gezichtsbescherming is ook sterk hitte reflecterend.

Met lekker eten en een weer gezellige camperklets met koffie, waar we vanwege een scheef filter even op moesten wachten, sloten we deze mooie dag af. ’s Avonds was er nog vuurwerk op de dijk. Ik heb de knallen wel gehoord maar ben lekker in mijn bedje gebleven.
Zaterdag 12 juli. Kwamen er gisteren 40.000 bezoekers vandaag zouden het er 70.000 worden. Beduidend drukker dus en langere wachttijden.  Ook vandaag twee keer tevergeefs geprobeerd om kaartjes voor de duikboot te krijgen.

Een uitgebreid bezoek aan Hr. Ms. Johan de Witt gebracht. Wat een schitterend schip is dit. Alles maar dan ook alles is aan boord. De hutten en het verblijfskwartier, de ziekenzaal en de keuken. Het ziet er prachtig uit. Toch heel uniek dat we dit allemaal kunnen zien. ’s Middags hadden we even genoeg van alle drukte en hebben we na de lunch op ons gemak Willemsoord bekeken.

De VOC (eerste Nederlandse multinational) replica van de Prins Willim. De replica van de Prins Willem (Prins Willim) is bij Scheepswerf Amels in Makkum (Fr) gebouwd voor het openlucht museum Oranda Mura, Holland Village, aan de baai van Omura bij Nagasaki in Japan. Grappig om hier te horen dat men in 1500 een kogel per minuut kon afschieten en dat daar 12 man voor nodig was en op het Amerikaanse schip vertelde men dat er 80 granaten per minuut afgeschoten konden worden.
En dan ook nog maar even naar het pantserschip Zr. Ms. Schorpioen. Op de camperklets heb ik het die avond maar kort volgehouden, het was mij te koud.
Zondag 13 juli. En wie denkt dat we er nu wel genoeg van hadden die heeft het verkeerd. We zijn weer naar de haven gegaan en hebben weer geprobeerd kaarten te krijgen voor de duikboot. We waren vroeg genoeg maar toch te laat.

Dan maar de landing bekijken, daar waren we nog niet aan toe gekomen. Blij dat het alleen maar een demonstratie was.

Maar leuk om een keer te zien. Na ‘s middags dan maar de duikboot van het Marinemuseum te bezichtigen en nog even te kijken naar het gespeelde verhaal (erg leuk) op en over de mijnenveger Abraham Crijnssen zijn we om een uur of vier zeer voldaan naar huis gegaan.

CCN bedankt dat niet-leden mee mochten doen en complimenten voor de organisatie en de fantastische lokatie.

Meer foto"s op : picasa foto album

We hadden gewoon zin om er even kort tussenuit te gaan en daarom vertrokken we vrijdag aan het eind van de middag naar Nordhorn. Op de camperplaats is het altijd wel gezellig en de omgeving nodigt uit tot fietsen en wandelen. Om een uur of 5 in de  namiddag komen we aan in Nordhorn waar we een druk bezette camperplaats aantreffen.

We maken kennis met Johan en Mieke uit Emmen die ik ken van het camperforum.
Al gauw is ons duidelijk dat de meeste campers die hier staan niet voor twee of drie daagjes hier zijn maar voor twee of drie weken. Het lijkt wel een camping. Komt dat nu omdat het staan hier geen geld kost?
Zaterdagmorgen, we zijn al wakker, het getoeter van de bakker en ontbeten met lekkere verse witte duitse broodjes en bruine broodjes gekocht voor onderweg bij het fietsen. We gaan eerst even naar de markt in Nordhorn en kopen daar zulke lekkere nieuwe aardappels dat, eenmaal weer thuis, we overwegen daar meer van te gaan halen. Fietskaarten van de omgeving hebben we al en ‘s middags maken we een fijne fietstocht. Fietskaarten k unt u kopen bij het Adac kantoor op de grote parkeerplaats die je moet oversteken als je richting centrum loopt. Zondag opnieuw fietsen en we zijn net voordat het onweer losbarst weer terug bij de camper.Daar zijn inmiddels mensen aangekomen die we drie jaar geleden al eens ontmoet hebben, ergens in Noord Duitsland. Waar weten we allebei niet meer, maar leuk om ze weer te zien.
Maandagochtend rijden we naar Vechta  om te golfen met de golfbon op de baan in Vechta,een van de tien mooiste banen in Noord Duitsland. De baan is inderdaad prachtig en we genieten volop.
We overnachten op een mooi plekje aan de Dummer See: bij  Olgahafen in Damme Dummer lohausen

De camperplaats hierboven is niet de officiele plaats. Die ligt achter de bomenrij en onder de bomen.
De Dummer See ligt op drie minuten lopen.

Voldaan en zeer enthousiast over een mooi weekend rijden we dinsdag via een leuke route over kleine weggetjes langs een Wasserschloss en een klooster weer naar huis.

Klik op de groene namen voor meer informatie.

Het doel van deze campertrip is het Lac du Der-Chantecoq. Het meer staat bekend om zijn pleisterplaats kraanvogels. Eind februari begin maart naar het noorden en in november naar het zuiden. Permanent zijn er zo’n 9000 duizend vogels op de eilandjes in het meer en tijdens de trek kunnen daar duizenden bij komen.Heel veel informatie over vogelgebieden waaronder dit meer is te vinden op de website van Norbert , een belgische vogelaar.

Toeristische informatie op: deze site

We hebben de tijd en besluiten niet direct daar heen te rijden maar een overnachting aan de Moesel te maken. Wat ziet het er ‘s winters anders uit. De panoramaweg naar Minheim gaf wel veel meer doorkijk daar waar er in de zomer een dik bladerdek aan de bomen zit.

We overnachten op de Topplatz in Minheim .

De volgende dag, na eerst gewandeld te hebben, rijden we verder naar Giffaumont. Op de eerste camperplaats die we zien staan aardig wat campers maar we rijden verder naar Site de Chantecoq   een camperplaats direct achter de dijk van het meer en een ideale plek voor het vogelkijken.

De aankomst ‘s avonds en het vertrek vroeg in de ochtend van duizenden kraanvogels is indrukwekkend om te zien

We hebben geluk. Het weer knapt op en diezelfde avond komen 10.000 kraanvogels aan. We staan van half zes tot half zeven met veel plezier te kijken. Wel koud!! OP de achtergrond van de foto de vogelkijkhut. Soms niets en een andere keer van alles te zien. Onze verrekijkers voldoen niet, je hebt hier echt een telescoopkijker nodig.

De volgende morgen staan we om half zeven op om het vertrek te kunnen zien. Weer geluk. Het is een mooie heldere ochtend  en het belooft een stralende dag te worden.

Fotograferen is moeilijk, te donker maar als ik later na het ontbijt uit de camper stap maken een paar kraanvogels een ererondje voor mij.

Het is vandaag een schitterende lentedag. We rijden op ons gemakje rond het meer en stoppen overal waar het ons  leuk lijkt. Veel vakwerk, er is zelfs een speciale vakwerk-kerkenroute.

Lunchen en twee uurtjes lekker in de zon zitten doen we aan de noordkant van het meer bij Vallee de la Blaise.

De volgende dagen trekken we  via het meer van Orient en andere mooie plaatsjes richting Parijs.

Mooie gebrandschilderde ramen in de kathedraal van Troyes. Parkeren met de camper lukte niet dus zijn we in de buurt van het ziekenhuis gaan staan en met de fiets naar het mooie stadje.
Jammer nu toch dat de juwelier met het leuke D&G horloge dicht was.

We overnachten bij een France Passion adres in Nonville. Het daarvoor bestemde grasveld is zo nat door de aanhoudende regen dat we van de boer op het asfalt naast de koeienstal mogen staan. Ook in de camper hoor ik het vriendelijke gesnuif van de koeien.

Via een mooie route langs de rivier Loing rijden we naar Fontainebleau. Onderstaande foto is gemaakt in Grez-sur-Loing.

Bij Fontainebleau konden we de camper zeer comfortabel parkeren op de strook voor de bussen langs de toegangsweg.

En wie wil er nu in deze kamer slapen. Daar zou ik nu toch echt nachtmerries van krijgen.

Best vermoeiend zo’n bezoek aan een groot kasteel. We zijn dan ook er blij met onze meer dan prima overnachtingsplaats van France Passion in Morigny Champigny.

De volgende dag is het niet ver meer rijden naar Parijs waar we kiezen voor de camping Bois de Boulogne. Makkelijk aan te rijden en nu zonder bespreken nog plek genoeg. Wil je een plekje aan het water en de boten kunnen zien dan moet je een plaats vragen direct bij de receptie naar beneden. De andere plaatsen liggen aan een zijkanaal en bij een sluis/waterval.Vanaf de camping bereik je met bus en metro in een half uur de binnenstad. Kaartje per rit 1,50 euro en op het metrostation kan je tien kaartjes in een keer kopen voor 11,10 euro.

Wij beginnen met een heel modern gedeelte van Parijs: La Defense

Le Carre is een indrukwekkend gebouw aan een heel groot plein omringd met hypermoderne hoge panden. Een mooi gezicht. Verder naar de Cite. Het is ongewoon rustig in Parijs.

Bij een van de cinema’s  grote drukte. Allemaal kleine meisjes met roze tassen. Maar eens even binnen kijken. Kennelijk een presentatie van een nieuwe barbiepop.

Voor het Place d’ Opera is het een vrolijke boel , een gezellige band speelt vrolijke muziek.

Natuurlijk gaan we ook Lafayette even binnen om de prachtige koepel te bekijken. Dan snel er weer uit want het is bloedheet binnen.

Door naar de Sacre Coeur. Je waait eraf daarboven. Koud! Af en toe zon, net genoeg voor de foto’s.

Via Montmartre wandelen we weer naar beneden en hebben nog genoeg energie om de  metro naar de Eifeltoren te nemen.

Aan de overkant van het water geven jonge knullen streetdance demonstraties. Altijd leuk om even te blijven kijken. Ze hebben een mooi decor met de toren op de achtergrond. En dan snel naar ons "knusse huisje" voor een wijntje en een stukje pate.

Zondag staat het Louvre op het programma. Alle eerste zondagen van de maand blijkt dit museum gratis toegang te hebben. Het is er enorm druk. Veel families met kinderen. De toegang is onder de grond gebouwd en grote glazen pyramides in het plafond zorgen voor daglicht.

Bij de Mona Lisa staat een grote groep mensen te dringen om een foto te kunnen maken. Mona blijft er vriendelijk bij glimlachen, zij verwondert zich nergens  over. Het Louvre is enorm groot en het valt helemaal niet mee om er je weg te vinden. We beperken ons dan ook tot een paar afdelingen. En dan vergeet je nog vaak naar het gebouw zelf te kijken . Mijn favoriet is  een portret van een vrouw uit Assisi van Renoir.

Na het Louvre bezoek gaan we nog naar de Notre Dame en Place de Pompidou. Dan houden we Parijs voor gezien. 2 dagen stad is wel weer genoeg.

Maandag rijden we naar de kust. Ondanks het slechte en koude weer vermaken we ons prima en hoeven we nog niet naar huis. Het plaatsje Bois de Cise verrast ons. Een aparte architectuur. Hoge en smalle huizen met veel torentje en erkertjes. En een mooi stukje krijtrots kust.

We overnachten  op de camperplaats  van  St Valery sur Somme .  Een mooie  camperplaats met Sani.

Dinsdag trekken we verder langs de kust richting Duinkerken om een nachtje op de gedoogplek aan het strand door te brengen. En voor het eerst dat we daar komen staat er geen enkele camper. Ook de caravans van de zigeuners zijn verdwenen en er zijn grote steenblokken geplaatst. Het ziet eruit alsof er niet langer gedoogd wordt. We blijven er ook niet overnachten want het stormt en de camper schudt mij een beetje te hevig. We wijken uit naar een plek helemaal aan de andere  kant van Duinkerken. Hier ligt achter de boulevard een dijk en daar achter een parkeerplaats (nabij de tennishallen), hier staan we wat meer in de luwte. Een stormachtige laatste nacht van twee heerlijke winter camperweken.

Aangespoord door enthousiaste verhalen van forumleden van het camperforum zijn oook wij dit jaar naar de Camper en Caravan Messe in Dusseldorf geweest. We hebben er maar een weekje van gemaakt om eens een stukje Duitsland te bekijken waar we normaal niet voor zouden kiezen. We zijn begonnen in Emmerich en hebben overnacht bij Jachthaven YHE 5 km buiten Emmerich. Prima plek maar wel wat lawaai van de steenfabriek. Je staat vooral op de eerste plek ook erg dicht op elkaar. Je hebt daar wel een leuk uitzicht over de haven. Het was mooi weer dus hebben we de fiets gepakt en zijn langs de Rijn gaan fietsen. De volgende dag naar Xanten een leuk stadje

dat vooral bekend is om zijn Argeologisch Park . Wij zijn er niet gaan kijken, we hebben in het voorjaar op Sicilie genoeg opgravingen gezien. We hebben wel de fiets weer gepakt en zijn met het pontje naar de overkant van de Rijn en via Wesel weer terug naar Xanten gefietst.

Overnacht in Traberpark Den Heyberg bij Kevelaer. Een prachtige plek aangelegd op een groot voormalig Amerikaanse legerterrein. De bunkers zijn omgebouwd naar aantrekkelijke vakantiewoningen. Heerlijk rustig, prima fietsen en natuurlijk even in Kevelaer gaan kijken. Dan door naar Goch  weer een mooie (en goedkope) camperplaats. De camperplaats ligt aan het riviertje de Niers, er loopt er fietspad langs richting het dorpje en de andere kant fiets je naar de bossen. Mijn man wil wel eens een mijn zien en daarom gaan we naar het Bergbaumuseum in Bochum. Ik heb het niet zo op onder de grond zijn en ben na een korte rondgang terug gegaan naar de camper, mijn man heeft er langer rondgelopen en vond dit museum zonder meer de moeite waard. Overnacht in Hattingen op het terrein van de Wassersportverein . Een ongezellig terrein en veel te nat, dus zijn we maar op de parkeerplaats gaan staan waar auto’s van hondenbezitters af en aan rijden om hun lievelingen uit te laten. Pas dus op waar je loopt! Een klein paadje brengt je direct bij de Ruhr en dat is dan wel weer leuk. De Ruhr was buiten haar oever getreden en de camping niet meer bruikbaar.

Dan naar Remscheid naar het Rontgenmuseum. Best een aardig museum. Mijn man helemaal blij dat hij daar vond wat hij zocht:

Na het museumbezoek doorgereden naar Dusseldorf naar het P1 terrein van de Messe. Dankzij het camperforum wisten we dat we na vieren moesten aankomen omdat je daar betaalt voor de dag van 08.00 tot 16.00 en dan gratis mag overnachten. Met onze Clubkaart hebben we drie keer overnacht voor 24 euro en korting op de toegangsprijs van de Messe. Wij dachten dat het al druk was die donderdagavond maar vrijdagavond kwam het pas goed opgang. Het was een leuke belevenis om tussen al die campers te staan. Gezellige gesprekken met Nederlanders en met Duitsers vooral de familie uit Bremen. Een paar fotootjes van de campers die mij opvielen.

Mooie drager voor de scooters!

Het resultaat van 1,5 jaar hard werken

Permanente bewoning??

Deze zal voor velen geen onbekende zijn: reisbureau voor verre camperreizen

Geen zeep voor de handwas meer nodig

oude gevangenen bus

uitschuifbaar terras

Jammer genoeg had ik mijn fototoestel niet mee. Ik zag een meneer die in zijn garage een speelautomaat had gebouwd.

Dat heb je nu met een camper. Ga je naar Amsterdam om Cats in Carre te zien en de volgende dag overnacht je op ‘mijn plekje’ in Slochteren. Voor Amsterdam hebben we gekozen voor de camping de Gaaspercamping. Geen slechte keuze. De metro ligt op 5 minuten lopen en met lijn 53 ben je in 18 minuten in Amsterdam. Voor Carre stap je uit op het Weesperplein en voor de stad op de Nieuwmarkt (en je wandelt het gebied rondom de Zeedijk even door) of een halte verder: het centraal station. Je moet de camping opm 12.00 uur verlaten en je betaalt 1,50 euro voor elk uur dat je later vertrekt. Nog niet eens zo gek want de P&R parkeerplaats die naast de camping ligt, is niet voor campers toegankelijk. De volgende dag, na een bezoek aan de Instanboel tentoonstelling in de Nieuwe Kerk,

besloten we opeens dat we wel even naar Roden konden rijden om compacte buitenstoelen voor in de camper te kopen. Missie geslaagd, we hadden dus best naar huis kunnen rijden maar we wilden de camperplaats in Slochteren wel even bekijken. Een aardig plekje met een schattig infoschuurtje.

Vanaf de camperplek kan je een leuke wandeling maken naar de ‘Baggerputten’ en er lopen voldoende fietsroutes door Slochteren. We wilden ook nog even bij de Fraeylemaborg kijken maar tot onze grote ergenis mag je daar niet op de parkeerplaats. Er hangt een barriere op 220 hoogte. Waarom in hemelsnaam.

Met mijn 2 zussen bezoek ik in Michigan, Grand Rapids, een Tante (zus van mijn vader) en Oom. Hele lieve mensen van 83 en 80 jaar. Het doel is dus niet het reizen maar het bezoek. Maar we zullen ongetwijfeld ook nog wel leuke dingen gaan doen.

30-09-06

De reis naar Grand Rapids is goed gegaan. De beenruimte in het North West toestel viel erg mee. Dat maakt de vlucht wel wat aangenamer. We wilden met de trein naar Schiphol maar dan sta je op het perron en dan wordt er doodleuk aangekondigd dat de trein niet gaat. Gelukkig was Gijs er nog met de auto en die heeft ons toen naar Schiphol gebracht.

Zaterdag: Onze eerste dag in Grand Rapids is regenachtig en natuurlijk nog wat onwerkelijk. Het is overal in de gebouwen vreselijk warm en dat is wennen voor ons. We gaan eerst naar een supermarkt om inkopen te doen voor het eten. Wij gaan koken voor onze familie en we weten dat ze daar enorm van genieten. We hebben een appartement in een hotel genomen met een royale keuken waar onze Tante helemaal weg van is. Alleen van de keuken geniet ze al.

Zondag een prachtige dag, strak blauwe lucht. Al vroeg liepen we een stuk van de White Pine Trail een pad dat vlak bij het hotel ligt.

Het pad loopt hier dicht bij de rivier Grand. Van mist naar stralend blauw.

Zondagmiddag gaan we met zijn vijfen naar Down Town Grand Rapids. Even naar de boulevard die langs de rivier loopt. Tot onze verrassing stonden er veel vissers in de rivier. De stroom opwaartse zalmtrek was begonnen. Vanaf een soort balkon hadden we een mooi overzicht.

Aan de overkant was een vistrap. Jammer genoeg zag je hier weinig zalmen springen, ze werden gevoerd door de kijkers en bleven dus voor de trap zwemmen.

Maandag: geen bijzonderheden. Slecht weer en naar de Mall geweest. Niets moois gezien. Alles is “on sale”.

Dinsdag: Wij hebben een hele mooie dag gehad. Het was stralend weer. We zijn eerst naar Saugatuck gereden. In een State Park geparkeerd en via een mooi bospad naar de duinen en het meer gelopen. Daarna het plaatsje bezocht. Leuk!! Ligt aan de rivier, mooie boten in de haven en een paar gezellige straten om door te lopen. We hebben er heerlijke koffie gedronken uiteraard  een small size die voor ons dan weer groot is en een grote muffin waar we met zijn 3en genoeg aan hadden. Daarna naar Holland gereden waar het noodlot toesloeg. Ik wilde een broodje smeren in de kofferbak en legde de sleutels even weg en ja hoor, gooi de klep weer dicht. Je weet als je het dicht gooit meteen: dat is fout.
Goed, we zijn naar de politie gegaan en die heeft ons zeer vriendelijk geholpen. Een bedrijf gebeld dat er binnen 10 minuten was en 50 dollar vroeg. Maar we konden weer verder. Daarna naar het meest gefotografeerde lichthuis van Michigan gereden.

Door naar Grand Haven via een mooie weg langs het meer, hoewel we het maar af en toe te zien kregen , er stonden echt schitterende huizen langs het meer en allemaal met Hollandse namen op de brievenbussen.

Woensdag: de dag begint met een gigantisch onweer. Later op de dag naar Rockford geweest. Ook hier veel zalmvissers.

We hebben lange tijd staan kijken bij een sluis waar de zalmen stroomopwaarts probeerden te springen. Rockford heeft hele leuke winkeltjes en we hebben alle drie wat kunnen vinden. Een lady in de winkel waar ik een Red Hat sjaaltje kocht vertelde dat ze een keer per jaar een Red Hat dag hebben. Dan komen er vanuit heel Michigan bussen naar de plaatst en de Rode Hoeden dames worden dan gefeteerd door de Middenstand en krijgen 10% korting op hun aaankopen.

Vrijdag: Vandaag weer naar huis! Gelukkig zijn we gisteren even naar het vliegveld gereden om vast stoelen te reserveren. Daar hoorden we dat ons toestel vanuit Grand Rapids niet zou vliegen en dat we derhalve ook het toestel in Detroit zouden missen. Dat zou uren vertragen betekenen. Nu konden we onze vlucht omzetten naar een eerdere vlucht vanuit Grand Rapids. Zal weer een zware nacht worden. Gelukkig hebben we in ieder geval twee stoelen aan het gangpad.

            Klik op de vet gedrukte woorden en u wordt doorgelinkt voor meer info.